از من که گذشت اما اين رسم رفاقت نيست

اين که منو از قلبت بي واهمه مي گيري

اين که منو ميبازي،دنبال کسي ميري

وقتي همه ي دنيات تنهايي و غربت بود

وقتي همه جا با تو احساس يه وحشت بود

کي با همه ي قلبش بغض شبتو وا کرد؟!

کي حال تو رو فهميد،کي با تو مدارا کرد؟!

باشه برو حرفي نيست،من از همه دلگيرم

حالا که دلت رفته،دستاتو نمي گيرم

ما هردو براي هم هر ثانيه کم بوديم

کي جز تو نميدونه ما عاشق هم بوديم!